Waarom braken kindertjes bij voorbaat aan het begin (eerste kwartier!) van een ruim 500 kilometer durende reis? Zit daar logica achter? Wat is dat voor wreedheid die kinderen in zich hebben, die men als volwassene weer kwijtraakt, ja...zelfs vergeet?
Waarom moet het ene kindje vomeerselvrij gemaakt worden, alsmede de kinderstoel, een etuitje, achterbank en moet het andere kindje juist op DAT moment 'een plas'?
Waarom ruikt het product van 'achteruiteten' zuur en urenlang?
Waarom vergeet ik alles weer als ik op een prachtig pleintje in de Bourgogne zit aan een Aperetif Anisé, 33 graden, klaterende fontein? Wat is dat voor goedheid?

1 opmerking:
maak het nou niet te gek
Een reactie posten